(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
คำถามสำคัญก็คือ พวกคุณอยากจัดหนักแค่ไหน
จัดหนักไปเลยค่ะ เราไม่อยากเสียเวลา
พวกคุณพยายามมาสองปีแล้วใช่มั้ย
สองปีสี่เดือน
(ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย)
(หนึ่งเดือนที่แล้ว)
ฉันมีแอปไว้นับวันไข่ตก
วัดอุณหภูมิกับระดับเมือก
เราวางแผนและจับจังหวะการมีเพศสัมพันธ์
โรแมนติกมากค่ะ
เท่ากับเราต้องพิจารณาไอยูไอกับไอวีเอฟ
- ไอยูไอวุ่นวายน้อยที่สุด - และไม่ต้องนอนโรงพยาบาล
ไอยูไอคือ...
ไม่ได้อ่านไอ้นั่นเหรอ ฉันบอกแล้วไงว่าให้อ่าน
การคัดอสุจิมาผสมเทียม ฉีดน้ำเชื้ออสุจิเข้าโพรงมดลูกโดยตรง
- และใช่ค่ะ ไม่ต้องนอนโรงพยาบาล - งั้นเริ่มตรงนั้น
- คุณอายุ 39 ใช่มั้ยคะ สตีเวน - ครับ
โอเค เราจะตรวจอสุจิดูเปอร์เซ็นต์ ความสมบูรณ์และความเคลื่อนไหว
แล้วอีกกี่วันจะถึงรอบเดือนของคุณคะ ลีห์
คาดการณ์ไม่ได้เลย หนึ่งอาทิตย์หรืออาจจะในสิบวัน
รอบเดือนคุณไม่ปกติเหรอ
นั่นเป็นปัญหาเหรอ
อาจจะเป็น อาจจะไม่ก็ได้
เรื่องนั้นและอายุคุณนับเป็นปัจจัยทั้งนั้น
อายุเกิน 35 มันจะยากขึ้น
แต่ปกติก็จัดการได้ค่ะ
แต่ดูจากผลตรวจของคุณ อาจเป็นไปได้ว่า
เราทำเด็กหลอดแก้วเลยดีกว่า
ประกันจะช่วยจ่ายตรงนั้นมั้ยคะ
บริษัทส่วนใหญ่ไม่รวมการเด็กหลอดแก้ว
แต่ปกติจะคุ้มครอง การตรวจสอบพันธุกรรมฝ่ายชายค่ะ
อ้อ ฟังดูแฟร์ดีนะ
เอาละ สตีเวน เรานัดคุณมาตรวจได้เมื่อไหร่
ตรวจอันไหน
ตรวจเลือดวิเคราะห์โครโมโซม
ตัวอย่างอสุจิของคุณ
คุณหลั่งครั้งล่าสุดเมื่อไหร่
อาทิตย์ก่อน
อาจจะไวกว่านั้น
ไม่สิ สองอาทิตย์
เมื่อ...
เราต้องนัดใหม่วันหลัง
เราต้องให้คุณมาในสามถึงห้าวันหลังจากนั้น
ทำการบ้านนะคะ ที่รัก เราต้องคุยกัน
เรื่องอะไร
สตีฟ
ขอโทษ
- ผมแค่จะ... - พ่อซ่อมได้
ไม่ ฉันไม่อยากยกเลิก ฉันแค่อยากให้แจ้งเตือนถ้ามีการใช้งาน
คุณจะส่งข้อความบอกฉันใช่มั้ย ถ้ามีการใช้ครั้งต่อไป
โอเค ขอบคุณ
เขายังไม่ได้ใช้บัตรเครดิต
ถ้าเขาใช้เมื่อไหร่ ทางนั้นจะแจ้งเตือน
เราจะได้รู้พิกัดของเขา
โอย ฉันหวังว่าเขาจะ
กดบัตรเอทีเอ็ม ไม่ใช่เอาบัตรไปแลกยา
เขามีรหัสของเธอมั้ย
ถามเล่นเหรอ
เขาจะลองกดบัตรเอทีเอ็มทำไม
โทษนะ สตีฟ พี่มีข้อเสนอที่ดีกว่านั้นมั้ย
เขาเอาบัตรไปเพื่อใช้
ถ้าเขาใช้เมื่อไหร่ ทีนี้เราก็จะรู้
เขาไม่เห็นต้องงัดแงะปล้นบ้านเลย
พ่อว่าเขาไม่ได้ทำ
หนูก็ว่าเขาไม่ได้ทำ
มีคนถามเหรอว่าเธอคิดยังไง ธีโอดอรา
โทษที
ถ้าไม่ใช่ลุคแล้วเป็นใคร
อาจจะลูกเธอสักคนก็ได้
ใช่ ฟังขึ้นมาก
อาจจะเป็นลูกๆ ฉันเอง
หรืออาจเป็นตานั่นที่ขโมยรถ
เพื่อทิ่มเข็มใส่แขนตัวเอง
ฉันห่วงมากกว่าเรื่องนั้นเยอะ
หมายความว่าไง
หมายถึงครอบครัวอาจพร้อมใจกันฆ่าตัวตายได้
โดยเฉพาะกับฝาแฝด
เวลาสูญเสียแฝดคนนึงไป
โอกาสจะเกิดยิ่งมากขึ้น
เขาอาจไม่ได้ตั้งใจจะกลับบ้าน
แล้ว... เขาไปไหนได้
เขาอาจอยู่ที่ไหนก็ได้
เราเจอเขาที่ถนนแมสอเวนิว หลายครั้งตอนเขายังอยู่ที่นี่
เมธาโดน ไมล์
- มันคืออะไร - แมสอเวนิว ทางใต้ของย่านกลางเมือง
มันก็คือตลาดค้ายากลางแจ้งนั่นแหละ
จำได้ละ
- พี่จะไปตามหาเขา - เปลืองน้ำมันเปล่าๆ
- เขาอาจอยู่ที่ไหนก็ได้ - เอ้อ พ่อจะไปกับแก
ผมจัดการเอง
แค่รอกันสักพัก
- รอดูว่าเขาใช้บัตรมั้ย - ถ้าเขาใช้ค่อยโทรบอก
พี่จะทำไง ขับวนเป็นวงกลมเหรอ
- หวังว่าเขาจะยืนพิงมุมตึกที่ไหนสักที่เหรอ - งั้นมั้ง ไม่รู้หรอก
เราจะไม่บอกพวกเขาจริงๆ เหรอคะ ว่าเราเห็นอะไร
ให้ตายสิวะ ลุค
เราจะไปกันมั้ย
พ่อแค่อยากช่วย
ผมแค่อยากช่วย
ฟังนะ พ่อรู้ว่าลูกอยากช่วย
แต่พ่อจะเริ่มใช้สารเคมีแรงๆ ข้างล่างนี่
(ยากำจัดหนู)
แล้วมันก็ไม่ปลอดภัย
งั้นผมช่วยอย่างอื่นก็ได้
เพื่อนยาก
พ่อจ้างคนไปหมดแล้ว เท่าที่มีปัญญาจ้างไหว
เพื่อทำให้ทุกอย่างเสร็จก่อนหมดหน้าร้อน
แต่ลูกช่วยพ่อเรื่องอื่นได้นะ
- เหรอฮะ - ใช่
แม่จะไปหาป้าเจเน็ตในอีกไม่กี่วัน
แล้วจะพักที่นั่นหน่อย
อาจจะสักอาทิตย์นึง
ได้ไง
ก็นะ แม่อุดอู้อยู่ในบ้านนี้มาตลอดหน้าร้อนแล้ว...
เอาเถอะ พ่อรู้ว่ามันไม่น่าตื่นเต้นอะไร
แต่ลูกจะช่วยพ่อได้มากจริงๆ
ถ้าช่วยดูแลน้องๆ ระหว่างที่แม่ไม่อยู่
ได้
ได้ ผมช่วยได้
โอเค
แม่ครับ
หมายความว่ายังไง ลูกรัก
ลูกอยู่กับแม่ก็ต้องปลอดภัยแน่นอน
แม่
แม่เป็นอะไรรึเปล่า
แฝดอยู่ไหน
อยู่ข้างล่าง
จริงด้วย
- แม่แน่ใจนะว่า... - แม่ไม่เป็นไร คนดี แม่ไม่เป็นไร
(คำเตือน)
(จบเกม)
โอเค ขอบคุณ
คือเขา... เขาไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลโฮลี่แฟมิลี่
เขาคงจะไม่เสพยาเกินขนาดทันที
พ่อจะโทรตามทุกโรงพยาบาลในบอสตัน นั่นน่ะเหรอ แผนของพ่อ
แล้วแกกะจะขับไปเรื่อยๆ หวังว่าเราจะเจอเขา ในเมืองที่มีคนเจ็ดแสน...
ผมไม่ได้จะมองหาน้อง
ผมมองหารถจี๊ปสีเขียวโทรมๆ
ที่ติดสติกเกอร์ แอนี่ ดิฟรังโก ท้ายรถตั้งสองอัน
และผมจะหาในที่ที่รู้ว่าเขาเคยไปซื้อยา
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
ใช่ เราต้องทำ
แล้ว...
เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้นกับแกกับลีห์
พ่อหมายความว่าไง
พ่อหมายความว่า... ชีวิตคู่ของแกเป็นไงบ้าง
ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย แกไม่อยู่บ้าน
แล้วพ่อก็อดสังเกตไม่ได้ว่าที่งานศพ...
- พ่อจะพูดตอนนี้จริงๆ เหรอ - เออ พ่อจะพูด...
โธ่เว้ย พ่อล้ำเส้นแล้วนะ
เราอาจจะต้องอยู่ในรถกันสักพัก พ่อก็เลยคิดขึ้นมา
"ฉันจะถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของลูก" มันผิดตรงไหน
วิธีนั้นมันใช้ไม่ได้ พ่อ
พ่อกับแม่แกแต่งงานกัน 15 ปี
ก่อนแต่งอยู่ด้วยกันอีกห้าปี
แม่เคยพูดว่าแม่คือว่าว ส่วนพ่อคือสาย
แม่บอกว่าเขาคือชาวเมฆา
ส่วนพ่อ... พ่อเป็นชาวโลก
แล้วแม่ก็จะบอกว่าถ้าไม่มีพ่อ แม่จะพ้นจากพันธนาการ
และแม่จะลอยหายไปใน...
แล้วเมื่อไม่มีแม่ แกก็รู้ว่าพ่อก็แค่
โหม่งโลก ร่วงตกลงมาบนพื้น
แล้วก็นะ
แต่ถ้าอยู่ด้วยกัน
เรา...
คือว่าเราเคยแยกทางกัน
แก... แกคงไม่รู้
เราแยกกันอยู่แป๊บนึง ตอนนั้นแกอายุขวบเดียว
เป็นเรื่องโง่เง่าที่สุดที่พ่อเคยทำ
พ่อประกาศกร้าวออกไปโง่ๆ แล้วก็จบเห่
สองอาทิตย์
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปถึงขั้นนั้นได้ยังไง รู้แค่ว่าเราทะเลาะกัน
พ่อไม่รู้ว่าเราทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่สุดท้ายพ่อก็ได้สติ แล้ว...
พ่อก็คิด "อะไรวะ ไอ้ทุเรศงี่เง่า เป็นอะไรของแก บ้าเหรอ"
พ่อก็เลยกลับมาเคาะประตูบ้าน
แม่เปิดรับ โอบกอดพ่อ
แม่จูบพ่อ อภัยให้พ่อด้วยดวงตาคู่นั้น แล้ว...
แม่ส่งตัวแกให้พ่อ
พ่ออุ้มแกไว้ในมือข้างหนึ่ง อีกข้างโอบแม่ไว้ แค่นั่นเอง
เรากลับมาครองคู่กัน
แล้วเชอร์ลีย์ก็ตามมา และ...
นับแต่นั้นมา เราอยู่ทีมเดียวกัน
เรายังทะเลาะกันบ้าง
แต่มัน...
มันไม่เหมือนเดิม เราสู้ด้วยความรัก แม่สอนพ่อเรื่องนั้น
เราต้องสู้ด้วยความรัก
เวลาที่เรา...
เราอยู่ทีมเดียวกัน ต่อให้กำลังทะเลาะกัน
ระหว่างที่ทะเลาะ
เรา... เราได้รับการอภัย
ปราศจากความกลัว ไม่มีอันตราย เราปลอดภัย
พ่อหวังจริงๆ นะว่าแกจะได้สัมผัส ประสบการณ์นั้นบ้าง
มัน...
นั่นคือวิธีงดงามอย่างที่ควรเป็น
เราไม่ได้สมบูรณ์แบบหรอกนะ
แต่เราเมตตากันเสมอ
และเรารักกันมากเหลือเกิน
วันนี้พ่อยังรักแม่มากเท่าวันแรกที่ได้รัก
ว่าวและสาย
ดังนั้นไม่ว่าระหว่างแกกับลีห์ต้องแก้ไขอะไร
พ่อหวังจริงๆ ว่าแกจะแก้ไข
และ...
นั่น... พ่ออยากพูดแค่นั้น
ขนมๆ ขนมๆ
แน่ใจนะว่าไม่อยากไปกับเรา
ทุกคนไปสนุกกันเถอะ
เถอะน่า แม่คะ ขนมไง!
เราจะเอากลับมาเผื่อแม่บ้างนะ วันนี้แม่เหนื่อยทั้งวันแล้ว
เลิกทำงั้นเสียทีได้มั้ย
พ่อยังผิดหวังอยู่นะที่ลูกไม่แต่งเป็นกัปตันเห่ย
สาบานเลยนะ พ่อ ขนมค่า ขนมๆ
นี่
ไว้คุยกันตอนผมกลับมานะ
ยังไงล่ะ คุณจะกลับไปนอนโรงแรม
โอเค โอเค เชิร์ล
หยุด
- ไปกันได้แล้ว - ปิดไฟหน้าบ้านด้วย
คืนนี้ฉันรับมือเด็กๆ ที่มาเล่นทริกออร์ทรีตไม่ไหว
ผมรักคุณนะ
ขอให้สนุกนะ
อะไรกัน
ขอโทษนะ ไม่มีขนมจะให้
ไฟบ้านั่นก็ปิดแล้ว
พ่อจะโทรเช็กตามโรงพยาบาลอีกที
- เขาอาจจะลืมบัตรประจำตัว - แล้วถามพวกเขาว่าไง
เห็นขี้ยาใส่สูทไปงานศพมั้ยงั้นเหรอ
เขาเลิกยาได้ 90 วันแล้ว และเขาเป็นน้องแกนะ
เขาเป็นคนดี สตีฟ
สองอย่างนั้นไม่ได้แยกจากกัน
เขาเป็นน้องผม แต่เขาก็เป็นไอ้ขี้ยา
ตามหาเขาแบบนี้ไม่มีทางเจอ
- พ่อไม่จำเป็นต้องมา - จำเป็นสิ
- ไม่ ไม่จำเป็นจริงๆ - เออ ต้องมาสิ สตีฟ
เขาเป็นลูกพ่อ รู้มั้ย พ่อจะ...
พ่อไม่รู้จะทำยังไงถ้าเสียเขาไป ถ้าเสียลูกคนใดคนหนึ่งไป
ใช่ พ่อต้องมา
พ่อเสีย... เสียไม่ได้...
พ่อเสียใครไปอีกไม่ได้แล้ว
สักวันพอแกมีลูก แกจะเข้าใจ
ผมจะไม่มีวันมีลูก
นั่น... น่าเสียดายนะ
เพราะลูกๆ เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตพ่อ
หมายถึงชีวิตป้าเจเน็ตรึเปล่า
ป้าเป็นคนเลี้ยงลูกให้พ่อไม่ใช่เหรอ
- แกไม่รู้ว่าตอนนั้นมันเป็นยังไง - พ่อไม่เคยบอก
ทุกอย่างที่พ่อทำไปก็เพื่อปกป้องแก
เพื่อปกป้องเรา ผมรู้
เหมือนที่พ่อปกป้องแม่เลย
เอาอีกแล้ว
ผมเห็นรายงานของตำรวจ
- กะโหลกแม่ยุบเหมือนแตง... - เอาละ สตีฟ แกน่าจะ...
เลือดกระจายเต็มพรมในห้องหนังสือ
แขนท่อนบนมีรอยช้ำ เพราะมีคนจับแม่ไว้แน่น
เอาละ สตีฟ...
แล้วรอยฟกช้ำหลังศีรษะ เพราะถูกผลักกระแทกกำแพงนั่น
แม่ข้อเท้าแพลง ก็เลยเดินกะเผลก
แม่บอบช้ำสาหัส จิตใจหดหู่เกินทน
ไม่ได้รับยา ไม่ได้รักษา และถูกทอดทิ้ง
มันไม่ใช่แบบนั้น
พ่อทำเต็มที่แล้ว แกไม่เข้าใจ...
พ่อจับเราใส่รถ ทิ้งแม่ไว้คนเดียว
แล้วแม่ก็โดดลงมาจากบันไดบ้านั่น
พ่อทำเต็มที่จริงเหรอ
เอาละ คือแม่ไม่ควร ถูกปล่อยไว้ตามลำพังในบ้าน...
ช่างบ้านแม่งเหอะ บ้านนั่นไม่เกี่ยว แม่ป่วย
แม่ป่วยทางจิต แล้วคนคนเดียว
คนเดียวที่ควรดูแลแม่
ไม่ทำบ้าอะไรเลยเพื่อช่วยแม่
ผมคิดถึงแม่
ผมคิดถึงแม่ของผม
พ่อก็คิดถึงเขาเหมือนกัน
สวยจริงๆ เธอเจอจากที่ไหน
ในห้องเกม
- ห้องอะไรนะ - ชั้นบนครับ
ผมว่าทาสีสักนิด ซ่อมบานพับพวกนั้น
- แม่น่าจะชอบมัน - ฉันก็แน่ใจว่าเขาจะชอบ
คุณรู้มั้ยว่าสีกับอุปกรณ์อยู่ตรงไหน
- เธอไม่ไปถามคุณพ่อล่ะ - ถามแล้วครับ พ่อยุ่งอยู่
พ่อบอกว่าถ้าไม่ได้ติดป้ายว่าจะขาย ผมอยากทำอะไรกับมันก็ตามใจ
แล้วนี่ก็ไม่ได้ติดป้ายขาย
ฉันรู้ว่าพอมีสีเก็บไว้ที่ไหน
กะแล้วเชียว
โต๊ะนี่คงเป็นของป๊อปปี้
ป๊อปปี้เหรอ
ป๊อปปี้ ฮิลล์
เขาเป็นภรรยาของวิลเลียม
เขาเป็นบ้า
ใช่ เขาดูออกจะเพี้ยนๆ หน่อย
ไม่ ฉันหมายถึงโรคทางจิตเวช
วิลเลียมก็ป่วย
พ่อแม่ของวิลเลียมส่งเขาเข้าสถาบันตั้งแต่เด็ก
พวกนั้นเรียกที่นั่นว่าโรงเรียนเอกชน แต่มันไม่ใช่โรงเรียนหรอก
ก็แค่ที่ที่พ่อแม่รวยๆ เอาความอับอายไปซ่อน
เขาสองคนเจอกันที่โรงพยาบาลโรคจิต
พวกเขาหลงรักกันในโรงพยาบาลบ้า
ป๊อปปี้เป็นบ้า
คุณรู้จักเขาเหรอครับ
อ๋อ รู้จักสิ
เขายังบ้าเหมือนเดิม ก็แค่อายุมากขึ้น
แต่เขาเป็นสาวสวยในยุคนั้นเลยนะ
ไม่ต้องสงสัยเลย
ถ้าเธออยากทำให้คุณแม่ประหลาดใจ
ฉันขอแนะนำว่าอย่าเอาไปทำในห้องตัวเอง
หยิบขนมแล้วไสหัวไปให้พ้นๆ ไป๊
ฉลาดมากนะเรา
ไปลองเรียกบ้านอื่นดูมั้ย ฉันไม่มีอารมณ์เล่นด้วยนะโว้ย
จะเอาอะไรวะ
ฉันแค่แวะมาขอโทษ
พี่ตะโกนใส่ใคร
เด็กเปรตบางคนมัน...
ช่างเถอะ
- เดี๋ยว - ไม่ใช่ตอนนี้
- ฉันอธิบายได้ - ไม่แน่ใจนะ
- เธอควรเก็บของไม่ใช่เหรอ - ฉันรู้ว่าเมื่อคืนดูเป็นยังไง
- เธอจูบสามีฉัน - ไม่ ไม่ได้ทำจริง...
โอเค เท่าที่ฉันจำได้ ซึ่งที่จริงก็จำได้ไม่มาก
เขาผลักฉันออกไป
- นั่นควรทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นหรือไง - มันไม่ใช่เขาด้วยซ้ำ
ไม่ใช่... ฉันไม่เห็นเขา มันไม่เกี่ยวกับเขา
มันเกี่ยวกับเธอ ที่ต้องไปจากเรือนรับรองของฉัน
แล้วไปจากบริเวณบ้านฉันซะ
- พี่ปล่อยให้ฉันพูดบ้างสิ - ฉันไม่สนว่าเธอมีอะไรต้องพูด
ไม่เข้าใจเหรอ ไปซะ
พี่นี่ไม่ไหวเลยนะ รู้ตัวบ้างมั้ย
ขอโทษ ฉันทำให้เธอโกรธเหรอ
พี่ชอบพ่นใส่หน้าฉันว่าฉันอาศัยเรือนรับรองพี่อยู่
จะไม่เกิดขึ้นอีก
ฉันเลือกอยู่ที่นั่นเอง เชอร์ลีย์
- กับพี่ เพื่อพี่ - อ๋อ ไม่รู้จะขอบคุณยังไงไหว
พี่ทำตัวเย็นชาใส่คนอื่น
พี่เป็นแบบนี้มาตลอด
ฉันทำตัวเย็นชางั้นเหรอ
เธอได้เจอตัวเองหรือยัง
ฉันก็เลยเลือกอยู่ที่นั่นเพื่อช่วยทำให้พี่อบอุ่น
เธอแม่งขอโทษได้โคตรห่วย
ฉันไม่ต้องอาศัยเรือนรับรองพี่ก็ได้ ฉันไม่ใช่พวกยิปซีเพี้ยนๆ นะ
ฉันเป็นผู้ใหญ่
ฉันเป็นหมอนะโว้ย
เธอมันนังสำส่อน
ฉันแค่อยากให้พี่รู้ไว้
ไม่ใช่ความผิดของเควิน เขาไม่ได้ทำอะไร...
อย่าสะเออะมาปกป้องสามีฉัน
เราทุกคน ทุกคนคอยช่วยพี่เสมอ
เราช่วยรักษาไอเดียในหัวพี่ ว่าพี่เป็นเชอร์ลีย์ผู้เพอร์เฟกต์
ส่วนเราเป็นแค่พวกห่วยแตกชีวิตพัง
- ชีวิตเพอร์เฟกต์ของเชอร์ลีย์ผู้เพอร์เฟกต์ - ออกไป!
ไม่!
พี่จะมากีดกันฉันจากชีวิตพี่ไม่...
พี่เพิ่งต่อยนมฉันเหรอ
เออ
จูบผัวฉันก็ต้องโดนแบบนี้
ต้องโดนต่อยนม
และโดนเฉดหัวออกจากบ้านฉัน
เชิร์ล
ว่าไง
พวกนั้น...
ขอโทษ พวกนั้น...
พวกนั้นเจอเบาะแสแล้ว
เขาใช้บัตรที่ปั๊มน้ำมัน
เลขที่ 202 ทางตะวันออกของแอมเฮิร์สต์
แอมเฮิร์สต์งั้นเหรอ
ส่งที่อยู่ทางข้อความให้ทีสิ
- เชิร์ล - ได้
ฉันอยู่นี่ โทษที
ได้ ฉันจะ... เดี๋ยวส่งที่อยู่ให้ทางข้อความ
- แอมเฮิร์สต์อยู่ระหว่างทางไป... - ใช่ พ่อรู้ว่ามันอยู่ตรงไหน
ลูกๆ อยู่ตรงนั้นนะ ทางเราจะไปแอมเฮิร์สต์
หนูว่าถ้าเขาหยุดในแอมเฮิร์สต์ เขากำลังมุ่งหน้าไป...
เชอร์ลีย์ ฟังพ่อ ลูกต้องรออยู่ตรงนั้น
- ได้ยินมั้ย - บอกพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
บอกพวกเขาว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น
เดี๋ยวส่งที่อยู่ให้ค่ะ
ที่เพิ่งเกิดขึ้นคือมีพวกเด็กเปรตแกล้งอำกัน
พี่ก็รู้ว่าไม่ใช่
พี่รู้อยู่แก่ใจ
นั่นไม่ใช่เรื่องเดียวที่เกิดขึ้นแบบนั้นที่นี่ในคืนนี้
พี่ว่าลุคจะไปที่บ้านนั้น
เขาต้องไปแน่อยู่แล้ว
ไอ้บ้านเวรนั่น
เป็นที่ที่ดีพอสำหรับเนลล์ ดีพอสำหรับลุค
ทั้งชีวิตเขาอยากทำแบบที่เนลล์ทำมาตลอด
แกคิดว่าแกรู้
แต่แกไม่รู้จริง แกไม่เข้าใจ...
ครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นแม่
สายตาของแม่
ผมเคยเห็นสายตาแบบนั้น
หลายปีมานี้เนลล์มีสายตาแบบนั้น และลุคมีมันแต่แรก
ตั้งแต่ตอนที่เขานั่งวาดปีศาจวิปริตในบ้านต้นไม้
ให้ตายสิ ผมเคยเห็นสายตานั้นในกระจก
ครอบครัวเรามีโรคที่ไม่เคยได้รับการรักษา
เพราะฟังเรื่องบ้าๆ ของพ่อ เกี่ยวกับบ้านวิญญาณชั่ว
มันง่ายกว่า
แกคิดว่าแกเห็นมันในกระจก แกเลยคิดว่าจะไม่มีลูกงั้นเหรอ
อ๋อ ผมรู้เลยล่ะว่าผมจะไม่มีวันมีลูก
เพราะแกคิดว่าลูกๆ ทุกคนจะมี โรคในจินตนาการแบบเดียวกันงั้นสิ
มีแน่ เรามีกันทุกคน
เนลล์ประสาทหลอน ซึมเศร้า
ลุคติดยา เชอร์ลีย์เจ้ากี้เจ้าการ
ส่วนธีโอหลักๆ ก็เหมือนกำหมัดทึ้งผม
ทั้งครอบครัวเหมือนจวนเจียนจะพังพินาศ
เห็นอะไรที่ไม่มีอยู่จริง ได้ยินอะไรที่ไม่มีอยู่จริง
แล้วไอ้เรื่องประสาทนี่ก็เกิดขึ้นหลังจากบ้านนั้น
มันไม่ใช่เพราะบ้าน
สมองเรามันผิดปกติอะไรสักอย่าง
เพราะงั้นถูกแล้ว ผมจะไม่ยอมมีลูก
ผมทำให้แน่นอนไปแล้ว
ทำหมันชาย
ทันทีที่จบมหาวิทยาลัย
มันเป็นการตัดสินใจที่ดี เชื่อผมเถอะ เพราะถ้าผมเคยสงสัย ภาพหลอนไร้สาระที่ผมเห็นในสัปดาห์นี้...
แกทำหมันจริงเหรอ
ใช่
ก่อนแกเจอลีห์ใช่มั้ย
โธ่
แกไม่ได้บอกเขาสินะ
แกไม่ได้บอกเขา
ใช่
เขาอยากมีลูก ผมรู้
ผมเอาแต่คิดว่า "ไว้บอกทีหลัง ตอนนี้ไม่เหมาะ"
แต่แล้วเราก็หมั้น แล้วก็แต่งงานกัน
จากนั้นเราก็พยายาม จนลีห์รู้สึกแย่ที่มันไม่ได้ผล
ผมบอกไม่ได้ว่า
"ผมมีลูกไม่ได้ ยีนของผม...
ยีนของผมมันเน่าเฟะ ลีห์"
ผมก็เลย...
ผมไม่ได้บอกเขา
ตอนนั้นผมนึกว่าตัวเองเมตตาเขานะ คิดงั้นจริงๆ
เห็นมั้น พวกเรามันบ้ากันหมด
ครอบครัวเครนคลั่ง
อาการป่วยนี้ฆ่าเราไปสองคนแล้ว คืนนี้อาจฆ่ารายที่สาม
นั่น
เกือบครึ่งแล้วนะ
พวกเราเกือบครึ่ง
ตกลงพ่ออยากพูดเรื่องว่าวกับสายเพิ่มมั้ย
หรือแค่...
บอกผมว่าผมเป็นสามีที่ห่วยแค่ไหน
พูดเลยสิ
พ่อเสียใจจริงๆ
พ่อแค่...
พ่อเสียใจด้วยจริงๆ นะ ลูก
ลูกทำเหรอ
สวยมากเลยจ้ะ ลูกทำเองคนเดียวเหรอ
ผมคิดว่าเผื่อช่วยให้แม่ร่าเริงขึ้นได้
พ่อบอกว่าพักนี้แม่...
อะไร พ่อพูดว่าอะไร
ผม... ผมแค่...
ผมรู้ว่าแม่จะไปพักผ่อนนิดหน่อย
ผมอยากให้แม่ร่าเริงขึ้น
โถ ลูกรัก
แม่จะไปนานแค่ไหนครับ
ไม่นานหรอกจ้ะ
ไม่นานนะ ลูกจ๋า
แม่แค่ต้องการเวลาอยู่ห่างๆ จากที่นี่ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น โอเคมั้ย
โอเคครับ
นี่ไร้ที่ติเลยจ้ะ
ขอบใจนะ แม่ชอบมาก
แม่ครับ
แม่!
โธ่ ลูกรัก
โธ่ แม่ขอโทษ
นี่รูปเก่าหน่อย เขาน่าจะใส่สูท
- ประมาณชั่วโมงก่อน เขาได้แวะมามั้ย - ครับ คิดว่านะ
เหรอ
เขาได้พูดอะไรแปลกๆ หรือทำอะไร...
เขาเติมน้ำมันรถจี๊ป
- รถจี๊ปสีเขียวเหรอ - ใช่
แล้วเขาก็เติมน้ำมันใส่แกลลอน ห้าแกลลอนได้มั้ง
ห้าแกลลอนงั้นเหรอ
- ใช่เขามั้ย - ใช่
พ่อจะทำอะไร
- พ่อจะขับ - ไม่ได้ นี่...
ผมเช่าเขามา
เวรเอ๊ย พ่อ ช้าๆ หน่อย
เขาซื้อน้ำมันห้าแกลลอน
เขาไม่ได้จะไปฆ่าตัวตาย เขาจะเผาบ้าน
- งั้นก็ค่อยยังชั่ว - ตอนนี้เขามีอันตรายมากกว่าเดิม
ถ้าเขาพยายามเผาบ้าน มันจะป้องกันตัว
- พ่อไม่ได้ฟังที่ผมพูดสักคำ - ฟังแล้ว ทีนี้แกต้องฟังพ่อ
แกมีเรื่องที่แกไม่รู้อีกมาก
พ่อนึกว่าจะช่วยให้ลูกๆ ปลอดภัย ถ้าทุกคนไม่รู้ แต่ 20 ปีมานี้
พ่อเอาแต่ยันประตูปิดไว้ เพราะพ่อรู้ว่ามีปีศาจ
อยู่อีกฟากหนึ่ง แกเข้าใจพ่อมั้ย
ไม่เลยสักนิด
สำหรับบ้านนั้น ครอบครัวเราเหมือน มื้ออาหารที่มันยังกินไม่เสร็จ
แล้วน้องชายแกก็ตรงดิ่งเข้าสู่...
บ้านหลังนั้นเป็นที่ที่ อันตรายที่สุดในโลกสำหรับเราทุกคน
แต่โดยเฉพาะสำหรับแก
- ผมเนี่ยนะ - ใช่ แก
อะไร ทำไม
เพราะพ่ออ่านหนังสือของแกแล้ว
แกคือคนสุดท้ายที่ควรเหยียบเข้าไปในบ้านนั้น
เพราะคำที่แกเขียนและวิธีที่แกบรรยายถึงมัน
แกคิดว่าแกรู้ว่าตัวเองเห็นอะไรใช่มั้ย
- แกคิดว่าตัวเองรู้ว่าเขียนอะไรลงไป - ว่าไงนะ
พ่อรู้ว่าแกเห็นผี
ใช่ บทที่ 19
ใช่
บทเล็กๆ เกี่ยวกับโต๊ะเครื่องแป้ง ที่แกทาสีใหม่เพื่อแม่
นั่นเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงที่เป็นโรคจิตเภท
เกิดอาการคลุ้มคลั่งหน้ากระจก
แกไม่เข้าใจว่าแกเขียนอะไรไป...
เข้าใจสิ ผมเห็นแม่ทุบกระจกแตก
- อย่างไม่มีเหตุผล - ก่อนหน้านั้น
ไปที่ตอนต้น ท่อนเล็กๆ ตรงนั้น
เกี่ยวกับโต๊ะเครื่องแป้งและเหตุผลที่แกทำ
แกเจอมันในห้องเกม แกเดินผ่านผู้ชายที่กำลังซ่อมนาฬิกา
แล้วก็เห็นแม่มองเข้าไปในห้องของแฝด
จ้องเตียงว่างเปล่าของลูกๆ
อาการบุคลิกภาพแตกแยกตามตำรา แม่ไม่สบาย
ไม่ๆ ไม่ใช่แม่
ผู้ชายที่กำลังซ่อมนาฬิกา
เกี่ยวอะไรกับเขา
แกรู้จัก "รอยช่าง" มั้ย
มันคือรอยแผล
รอยเล็กๆ ภายในเรือนนาฬิกา
รอยขูดขีด เส้น รอยบุ๋ม
จากเครื่องมือ อุปกรณ์
ชิ้นส่วนที่ถูกถอดออกจากตัวเรือน
รอยพวกนั้นคือหลักฐานการซ่อมนาฬิกาในอดีต
และลักษณะนาฬิกาเรือนนั้น
พวกนาฬิกาโบราณ
เราแทบไม่เคยมีประวัติการซ่อม
ดังนั้นเราต้องเรียนวิธีอ่านรอยช่าง
เราจะได้เข้าใจว่ากลไกโดนอะไรมา
และต้องทำยังไงนาฬิกาถึงจะใช้การได้
รอยช่างบอกเล่าประวัติของตัวเรือน
ถ้าเรารู้วิธีอ่าน
พ่อพยายามจะบอกอะไร
พ่อให้มืออาชีพประเมินนาฬิกาเรือนนั้น
ก่อนเราย้ายเข้าบ้านด้วยซ้ำ
พ่อแค่อยากรู้ประวัติและมูลค่าของมัน
ไม่มีใครแตะต้องนาฬิกาเรือนนั้นมาตั้งแต่ยุค 60
พ่อจ้างคนงานตั้งเยอะตอนท้ายๆ ที่...
ไม่ใช่เพื่อนาฬิกาเรือนนั้น พ่อไม่ได้ทำ
เปล่า ต่อให้ทำจริงก็คงส่งมันไปให้ผู้เชี่ยวชาญ
ในโลกนี้มีช่างแค่หยิบมือที่รู้วิธีซ่อม
และต้องขนออกไปทำข้างนอก
ไม่มีใครแตะต้องนาฬิกานั่น ไม่มีผู้ชายอยู่ตรงนั้น
ไม่ใช่ชายหนวดโง้งใส่เอี๊ยมตัวเก่าแน่ๆ
ผู้ชายคนนั้นไม่ได้อยู่ที่นั่น
พ่ออาจจะแค่ลืมไป
แกคิดว่าแกเขียนถึงแม่ที่เป็นบ้า
น้องชายคนบ้าของแก วาดรูปหน้าชวนสยองในบ้านต้นไม้ แกเห็นรอย แต่แกอ่านไม่เป็น
พ่อไม่เคยสร้างบ้านต้นไม้ให้ลูกๆ
ว่าไงนะ ลุคอยู่ที่นั่นตลอดเวลา
- ผมเคยไปตามเขาไปกินมื้อค่ำ... - เราไปที่นั่นเพื่อรื้อซ่อมบ้าน
เราว่าจะอยู่ที่นั่นกันสักแปดสัปดาห์
พ่อจะมีเวลาสร้างบ้านต้นไม้ให้ลูกๆ ได้ยังไง
- มันอาจจะมีอยู่ก่อนแล้วก็ได้ - ไม่มีบ้านต้นไม้อะไรทั้งนั้น
พอเราไปถึงที่นั่น แกดูเอาเองก็ได้
แต่พ่อต้องบอกแกเรื่องหนึ่ง แม่แกไม่ได้ป่วย
แม่ไม่ได้เป็นบ้า น้องสาวแกก็ไม่
น้องชายก็ไม่ แกเองก็ไม่บ้า
อะไรก็ตามที่แกเห็นในสัปดาห์นี้
แล้วพ่อก็เสียใจจริงๆ ที่ แกต้องรับเรื่องทั้งหมดให้ได้เดี๋ยวนี้
แต่แกต้องทำ
แกเข้าใจมั้ย แกต้องทำ
เพราะชีวิตน้องชายแกขึ้นอยู่กับมัน
บ้านหลังนั้นเป็นที่ที่ อันตรายที่สุดในโลกสำหรับเราทุกคน
พ่อถึงได้สั่งให้น้องๆ รออยู่กับที่
พ่อคิดจริงเหรอว่าพวกนั้นจะรอ
เธอว่าเขาจะ...
แบบว่า...
เข้าไปแบบที่เนลล์เข้าไปมั้ย
แบบว่าไปฆ่าตัวตายน่ะเหรอ
ฉันไม่รู้ ไม่
ฉันว่าฉันไม่รู้นะ
พี่ไม่ใช่คนเพอร์เฟกต์นะ รู้มั้ย
ฉันรู้
ไม่ใช่จริงๆ
เพราะงั้นก็เอาสิ พูดมาเลย
ลองใหม่อีกที
ตอนนั้นฉันกับพ่ออยู่ในห้องทำงานพี่
บ้านถาวรอยู่บนพื้น
เราได้ยินเสียงใต้โต๊ะ...
ไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องนั้นเธอเล่าแล้ว
ตอนนั้นฉันเมามาก
- สาบานเลยนะ ธีโอ - แล้วไฟดับหมด
ตอนเราอยู่ข้างล่าง แล้วฉัน...
มองไม่เห็น ฉันอยู่ในความมืด
แบบว่า เหมือนฉันตกอยู่ในความมืด
ตลอดทั้งคืนนั้น แล้วฉันก็แค่ต้องการ...
ฉันต้องการ...
ฉันมองไม่เห็น
เขา
ถ้านั่นพอฟังดูเข้าท่าสักนิด
เอางี้นะ ช่างมัน
- ฉันพยายามจะบอกพี่... - ลืมไปซะว่าพี่ถาม
พี่ก็แค่ไม่รู้ว่าฉันผจญกับอะไรอยู่
เราก็ผจญกันหมด
แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังอุตส่าห์ พยายามไม่เอากับผัวเมียคนอื่นได้...
เฮ้ย นั่นมันไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็แค่ไม่ใช่
สรุปคือเธอเมา - แล้วนั่นควรจะโอเคเหรอ - ฉันบอกอยู่นี่ไง
พี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ายอมให้เธอมาด้วยทำไม
ฉันแตะศพเนลล์ในคืนก่อนหน้านั้น
เธอเป็นบ้าอะไรวะ
ทำไมไม่ยอมฟังนะ
- พี่ไม่... - ฉันบอกอยู่นี่ไง
- ฉันพยายามจะบอกพี่ - พี่ไม่จำเป็นต้องฟังคำแก้ตัวของเธอ...
- ฉันไม่ได้จะแก้ตัว - หรือคำตอแหล
ฉันเห็น...
เธอไหวมั้ย
นั่นเขา!
พี่เห็นรึเปล่า เชอร์ลีย์
พี่เชื่อไอ้นั่นมั้ย
พี่ควรรู้ไว้ว่าฉันทำไปทำไม
ฉันแตะศพเนลล์เพราะฉันต้องรู้
พี่รู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร
อย่าแสร้งทำเป็นไม่รู้
พี่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเวลาฉันแตะตัวคน
ส่วนหนึ่งในใจพี่รู้ดี รู้มาตลอด
ฉันต้องรู้ แล้วฉันก็...
ฉันแตะศพเขา
แล้วฉันไม่รู้สึก...
อะไรเลย
แค่ว่างเปล่า
แล้วมันแผ่ขยาย แผ่ไปทั่วภายในตัวฉัน
ความว่างเปล่านี้ จนกระทั่งฉันไม่รู้สึกอะไรอีก
ฉันเป็นแค่หลุมดำ
มืดมิดว่างเปล่า
ฉันพยายามเติมมันเข้าไป พยายามเติมฉันกลับเข้าไป
ฉันโทรหาทริช เขาก็มาทันที แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
จากนั้นฉันพยายามอาลัยในพิธีศพ แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น
ฉันก็เลยดื่มเหล้าไปเรื่อยๆ แต่ทำยังไงก็ไม่ได้ผล
ฉันรู้สึกอะไรไม่ได้เลย เชอร์ลีย์
หลังจากฉันแตะผิวของเนลล์ ฉันไม่สามารถรับรู้
อะไรทั้งนั้น
จากนั้นเราก็อยู่ที่ชั้นใต้ดิน และไฟดับ
แล้วฉันมองไม่เห็น
ฉันรู้สึกอะไรไม่ได้
ฉันแค่... ฉันแค่ลอยคอ ในมหาสมุทรแห่งความว่างเปล่า
ฉันนึกสงสัยว่านี่สินะ ความตายมันเป็นแบบนี้เอง
แค่เคว้งคว้างในความมืด มีแต่ความมืด ไร้ความรู้สึก และเดียวดาย
แล้วฉันก็สงสัยว่าแม่รู้สึกแบบนี้ใช่มั้ย นี่คือความรู้สึกของแม่ แค่ด้านชา ว่างเปล่า และเดียวดาย
ถ้านี่คือสิ่งที่เราทุกคนต้องเจอล่ะ
ตอนที่เวลานั้นมาถึง
แล้วไฟก็มา เขาอยู่ตรงหน้า ฉันก็...
ฉันไม่เห็นเขา
เขาคือแสงสว่างในความมืด
เขาคือคนกู้ชีพกลางมหาสมุทร
ฉันแค่... ฉันเอื้อมไปหาเขา เพราะฉันต้องรู้สึกอะไรสักอย่าง
ฉันต้องรู้สึกอะไรก็ได้
แต่ฉันไม่เห็นเขา
ฉันไม่... ฉันไม่เห็นเขา
แล้วเขาหยุดฉัน
เขาจับมือฉันและบอกว่าไม่
จากนั้นฉันก็เห็นเขา แล้วพี่เดินเข้ามา
พระเจ้า แต่ฉันดีใจนะที่ทำไป
เพราะมันได้ผล
พระเจ้า มันได้ผล
ฉันเริ่มกลับมารู้สึกอีกครั้ง
ฉันรู้สึก... ฉันรู้สึกละอายและเศร้า
ฉันรู้สึก... กลัว
ฉันรู้สึกโคตรกลัว
กลัวว่าจะเสียพี่น้องผู้หญิงคนสุดท้ายที่เหลือ
แล้วฉัน...
พูดจริงนะ ฉันต้องทำแบบนั้น เพราะมันรู้สึกดีกว่าความว่างเปล่า
ไอ้ความละอายใจอย่างที่สุดนั่น
ยังดีกว่าการไร้ความรู้สึก ที่ทั้งว่างเปล่าและน่ากลัว
ฉันไม่ไหวจริงๆ นะ เชอร์ลีย์
ฉันเสียใจ...
ฉันเสียใจมากจริงๆ
ฉันเสียใจมาก
ขอร้องนะพี่ ขอร้อง
หนึ่ง สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด
แม่